Ontslagrecht na reorganisatie: neem de tijd

Bij het beoordelen of een werknemer zodanig slecht functioneert dat die in redelijkheid niet mag verwachten dat hij zijn baan kan houden, moet een goed dossier opgebouwd worden. Het is niet genoeg dat er voldoende waarschuwingen in de juiste bewoordingen in dat dossier zitten: er moet reëel gewerkt zijn aan het verbeteren van de situatie.

Wanneer een werkgever dat niet doet, krijgt hij de kous op de kop. Zo ook de werkgever in deze uitspraak van de Rechtbank Limburg. Na reorganisatie krijgt een vestigingsmanager die in het verleden veel vrijheden had een nieuwe baas. En die nieuwe baas wil hem ofwel snel op zijn plek zetten, ofwel snel van hem af: binnen twee maanden na zijn aantreden heeft de vestigingsmanager twee officiële waarschuwingen te pakken, waar wel het een ander op af te dingen valt. De vestigingsmanager valt, ook in verband met fysieke klachten, uit.

Na het advies van de arboarts om toch aan de gang te gaan met het arbeidsconflict, maar nog voordat mediation is ingezet, wordt de vestigingsmanager ontslagen. Hij had vakantie opgenomen, nadat eerder op zijn aanvraag niet was gereageerd.

De kantonrechter zet alles op een rijtje en fluit de werkgever terug. Als je zelf aanleiding geeft voor een verziekte werksfeer, kan je dat vervolgens niet je werknemer verwijten. Dure les, want partijen zitten na deze uitspraak nog steeds met elkaar opgescheept. En dat is vooral goed voor de onderhandelingspositie van de vestigingsmanager.

Transitievergoeding en uitzendcontracten

Bij de invoering van de WWZ zijn een aantal hobbels niet voorzien. Zo hebben uitzendbureaus de transitievergoeding niet in hun tarieven meegenomen, en was het afwachten wat ze daarmee zouden gaan doen.

In een procedure voor de rechtbank in Rotterdam had een payrolling bedrijf een creatieve oplossing bedacht: bij het uurtarief werd bepaald dat dat inclusief een eventuele transitievergoeding was. Als er toch een transitievergoeding betaald zou moeten worden, dan zou die met terugwerkende kracht met het brutoloon verrekend worden. En voor de zekerheid werd er bij vermeld dat de overeenkomst zonder die aanvullende voorwaarde niet tot stand was gekomen.

Wanneer de werkneemster toch een transitievergoeding wil en de payroller die weigert te betalen mag de rechter er wat van vinden. En dat doet hij: dat de overeenkomst zonder de aanvullende voorwaarde niet tot stand was gekomen doet niet ter zake, want het wettelijke recht op de transitievergoeding wordt daar niet anders van.

De voorwaarde zelf blijft ook niet overeind: “Het aanvaarden van de mogelijkheid om het financiële risico over te hevelen naar de werknemer kan slechts in hoogst uitzonderlijke situaties worden aanvaard, want verhoudt zich niet met de dwingendrechtelijke uitgangspunten. Van zo’n situatie is in ieder geval geen sprake wanneer door de uitzendorganisatie uit commerciële overwegingen wordt besloten de kosten van en transitievergoeding niet door te berekenen in de tarieven voor de opdrachtgever”.

Leuk bedacht, maar het werkt niet. Deze niet, in elk geval. Maar er zullen nog vele creatieve pogingen gedaan worden.

Onrechtmatige publicatie op internet

Internet nodigt uit om te zeggen wat je denkt. Van achter je beeldscherm is de wereld duidelijk, en dat ding zegt toch niks terug. Dat nodigt soms ook uit om dingen te publiceren over anderen waar ze niet blij mee zijn. Daarvan wordt door die anderen vaak al snel geroepen dat het smaad en laster is, maar dat is het niet zo snel.

In een kort geding dat gestart werd door twee verdachten in een grote strafzaak tegen de website vlinderscrime.nl werd verzocht een compleet artikel over die verdachten te verwijderen. In dat artikel werd de volledige naam van de mannen genoemd, en waren foto’s van hen geplaatst. Ze mochten ook niet meer beschuldigd worden van moord of bijvoorbeeld drugshandel.

Dat gaat de rechter volgens de uitspraak te ver. Je bent onschuldig tot het tegendeel bewezen is, maar als er beschuldigingen zijn, dan mag je daar wel over publiceren. Je hebt je dan wel te houden aan de beperkingen die daar in Nederland voor gelden: geen volledige naam, maar initialen, en een foto – die mag je nooit zomaar plaatsen.

Vrijheid van meningsuiting is belangrijk, maar niet onbeperkt. Het recht op privacy heeft kennelijk toch nog steeds gewicht.

Signalering rechters van problemen jeugdzorg

Nog geen jaar na de invoering van de nieuwe financiering van de Jeugdzorg wordt door de rechterlijke macht al gesignaleerd dat het spaak loopt.

Het hof in Leeuwarden zag een jongeman die te kampen heeft met zware problematiek, maar “Ter zitting heeft de Jeugdbescherming Overijssel echter naar voren gebracht dat een plaatsing bij [H] niet haalbaar is gebleken vanwege de woonplaats van [belanghebbende] . Het hof acht het een ongewenste maatschappelijke ontwikkeling dat een kwetsbare jongen als [belanghebbende] , met een zeer complexe problematiek, als gevolg van zijn woonplaats mogelijk niet de hulp kan krijgen die hij nodig heeft.”

Dat maakt het feit dat hij er niet geplaatst kan worden niet anders.

De rechter in Rotterdam maakt daar in een andere zaak korte metten mee. Die constateert: “Het komt er op neer, zo begrijpt de kinderrechter het, dat een minderjarige die toe is aan doorplaatsing naar een open groep, langer in gesloten jeugdhulp wordt gehouden dan nodig, en niet wordt doorgeplaatst, nota bene van én naar een instelling van dezelfde organisatie (Horizon), niet omdat er geen plek in de open groep of geen plek op de bijbehorende school zou zijn, maar alleen omdat de betreffende nieuwe gemeente (Alphen aan den Rijn) de financiering van de scholing niet heeft toegezegd.”

De minderjarige wordt dus opgesloten gehouden, terwijl daar helemaal geen noodzaak voor is, maar alleen omdat de nieuwe gemeente de kosten van scholing niet wil dragen. De rechter vindt dat het daar niet van af mag hangen en verkort de machtiging voor de gesloten plaatsing: “[de minderjarige] verblijft op dit moment nog binnen de gesloten setting van De Vaart. De machtiging voor die gesloten plaatsing loopt tot 22 november 2016, maar deze zal thans worden opgeheven met ingang van de dag na de herfstvakantie, derhalve 24 oktober 2016, teneinde te bewerkstelligen dat [de minderjarige] uiterlijk in de herfstvakantie wordt doorgeplaatst en daarna direct op de nieuwe school zal kunnen beginnen.”

Ik hoop maar dat het goedgekomen is met de school. En in een week waarin bekend werd dat 10% van het budget voor zorg niet door de gemeenten is ingezet voor zorg, is het signaal van de rechters niet mis te verstaan. Er zijn nu kinderen die hulp nodig hebben en het niet krijgen. Oppotten voor kinderen die in de toekomst nodig hebben is niet de oplossing.

 

Proeffase digitaal procederen van start

Vanaf komende week kunnen handelszaken digitaal worden gevoerd bij de rechtbanken Utrecht en Gelderland. Er is een proefperiode van drie maanden waarin advocaten vrijwillig hun procedures digitaal kunnen starten, wanneer beide advocaten daarmee instemmen.

De gedachte is dat die proefperiode drie maanden duurt, en dat met ingang van 1 februari 2017 alle handelszaken bij deze rechtbanken verplicht digitaal gevoerd moeten worden. Dat lijkt kort, omdat de kans dat er dan al volledige zaken zullen zijn afgehandeld, en dus alle kinderziektes boven water komen, heel klein lijkt. Maar je moet ergens beginnen.

Eerst maar eens zien wie durft. Ik heb wel een geschikte zaak… nou de wederpartij nog.

Mediation in strafzaken stopt

Hoewel de resultaten in cijfers helemaal niet slecht zijn, en de betrokkenen er erg mee geholpen zijn, is de mediation in strafzaken slachtoffer geworden van de bezuinigingen. In plaats van de op grond van de resultaten voor de hand liggende uitbreiding wordt de mediation helemaal stopgezet.

Wat mij betreft een gemiste kans. Het strafrecht biedt maar heel weinig ruimte voor de slachtoffers. De enige manier waarop ze nu zelf iets aan verwerking kunnen doen met het slachtoffer, waardoor een incident sneller en beter afgesloten kan worden, wordt nu afgesloten. Zonde.

Het bericht van De Rechtspraak

Al 4000 datalekken in 2016

Dit jaar zijn er al 4000 (!) datalekken gemeld bij de Autoriteit Persoonsgegevens, zoals het College Bescherming Persoonsgegevens tegenwoordig heet. Er zijn nog geen boetes gegeven, maar er zijn nog verschillende onderzoeken gaande en het is goed mogelijk dat die boetes wel zullen volgen.

En dat terwijl de meldplicht datalekken nog maar jong is, en veel bedrijven nog niet eens melden dat ze persoonsgegevens verwerken. Heb je nog geen melding gedaan, en vraag je je af of je dat verplicht bent? Of heb je hulp nodig bij een protocol voor datalekken? Neem contact op!

Naar het bericht van de NOS

Invloed sociale omgeving bij vechtscheiding

Wanneer twee mensen besluiten te scheiden is het door de emoties die dat met zich meebrengt vaak moeilijk om met elkaar tot een redelijke, samen gedragen oplossing te komen. Dat wordt nog lastiger wanneer daarbij ook nog de belangen van kinderen in het spel zijn. Uit onderzoek van Margreet Visser blijkt dat ook de familie en vrienden een negatieve invloed kunnen hebben op de uitkomst. Ergens is dat niet zo gek: de mensen die om je geven willen het beste voor jou, en kunnen daarbij ook heel gemakkelijk uit het oog verliezen dat een vechtscheiding in niemands belang is.

Inzetten op de begeleiding van de kinderen is dus niet in alle situaties de meest geschikte oplossing. Het kan veel effectiever zijn de ouders te begeleiden in de omgang met de scheiding. Ik ben benieuwd of dit onderzoek opgepikt gaat worden door Jeugdzorg.

Naar de samenvatting

Hazes erkent ongeboren kind

Bijzonder bericht in de Telegraaf? Toch wel. Nog lang niet alle ongetrouwde ouders regelen op tijd de erkenning van hun kind. Met toestemming van de moeder is dat een kwestie van samen een afspraak maken op het gemeentehuis, en samen de handtekeningen zetten. Goed en op tijd geregeld kan veel ellende voorkomen. Goed gedaan – straks, na de geboorte, alleen het gezag en de naamkeuze nog regelen!

Met dank aan de Telegraaf

Ontslag ambtenaar wegens lidmaatschap Satudarah te kort door de bocht

Een therapeut van een Forensisch Psychiatrisch Centrum is al sinds 2002 lid van de motorclub Satudarah – in 2013 wordt hij zelfs een jaar bestuurslid. Wanneer zijn leidinggevende daar achter komt, in 2014, wordt er al snel aangestuurd op een ongeschiktheidsontslag. Volgens de werkgever is het lidmaatschap van Satudarah onverenigbaar met de positie van ambtenaar tussen TBS-patiënten die afscheid moeten nemen van een crimineel verleden.

Die beslissing strookt alleen niet met de binnen het ministerie van justitie geldende Circulaire Ongewenste privécontacten. Daarin staat dat, wanneer er zorgen zijn over de privé-contacten van een ambtenaar, partijen samen in open overleg een oplossing moeten vinden. In dit geval is er nogal vlot aangegeven dat de man zijn lidmaatschap niet wilde opzeggen, dus ongeschikt is voor zijn functie. De functie die hij op het moment van dat ontslag al  12 jaar zonder kennelijke problemen uitoefent.

Dat gaat de rechter te kort door de bocht: “het bestreden besluit is op het punt van het ongeschiktheidsontslag, nu daaraan niet een zorgvuldige, op de individuele omstandigheden van het geval van appellant toegesneden afweging als bedoeld in de Circulaire Ongewenste privécontacten ten grondslag is gelegd, niet met de vereiste zorgvuldigheid voorbereid.”

Het is maar de vraag of partijen na vier jaar en twee rondes procederen nog wel in staat gaan zijn dat open overleg weer op te starten. Maar het is toch geruststellend dat de vrijheid van vereniging nog wat betekent in het ambtenarenrecht – en dat de minister van justitie aan zijn eigen circulaire kan worden gehouden.

Naar de uitspraak